Ratusz w Otwocku

Turystyka Ratusz w Otwocku to niewątpliwie jeden z najbardziej znanych przykładów architektury secesyjnej na terenie naszego kraju. Cieszy się on statusem zabytkowego obiektu. Budowla ta powstała w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia – a mówiąc dokładniej, w latach osiemdziesiątych. W latach dwudziestych minionego wieku doczekała się przebudowy, która zajęła łącznie trzy lata. Aktualnie swoją siedzibę w tym budynku posiada urząd miejski. W wersji pierwotnej była to willa – jej właścicielem był Stanisław Sierakowski. Składała się z traktów tylnego, jednopiętrowego oraz frontowego. Na początku lat dwudziestych willę od właściciela odkupiły władze miasta – już wtedy był zamysł urządzenia tu siedziby magistratu. Tym samym zaszła potrzeba sporządzenia stosownego projektu – tak, aby budynek został zaadoptowany na nowe cele. Opracowaniem projektu zajął się ówczesny główny architekt miasta Eugeniusz Jabłoński. W latach dwudziestych powstał tu także drugi budynek, dziś mieści się w nim Wydział Klimatyczny.

Kościół znajdujący się w centrum miasta pochodzący z XIX wieku.Kościół pw. św. Kazimierza powstał z myślą o miejscowej młodzieży, dla której miał on być przeznaczony. Budowa świątyni została zainicjowana przez Ludwika Maleckiego, który był nauczycielem w miejscowym gimnazjum. Kościół powstał w stylu neogotyckim. Świątynia posiada trzy nawy, a po jego bokach znajdują się dwie duże zakrystie. Do świątyni można dostać się jednym z trzech wejść. Fasada kościoła ozdobiona została dwoma wysokimi wieżami. Gdy wejdziemy do środka naszą uwagę od razu przykuje mozaika wykonana z ceramiki z wizerunkiem Jezusa. To właśnie w tym kościele znajduje się niezwykły ołtarz jedyny w kraju, który wykonany został w tzw. stylu secesji. Tutaj także znajduje się ołtarz wzorowany na ołtarzu znajdującym się w bazylice jasnogórskiej. Natomiast boczne skrzydła ołtarza ozdobione są wizerunkami świętych: Wojciecha, Kazimierza, Stanisława biskupa i męczennika oraz błogosławionej Kingi. Poza tym ściany świątyni ozdabiają także obrazy świętych.

Natomiast bogactwem są organy, których brzmienie można usłyszeć w 25 głosach. Warszawa - Kościół Bernardynów Kościół Bernardynów wybudowany został w latach 1687 - 1689, jako kaplica grobowa marszałka koronnego księcia Stanisława Lubomirskiego. Budowę usytuowano na niewielkim wzgórku przy rozwidleniu drogi wiodącej do Wilanowa. Kościół otrzymał oryginalną formę. Nawa jest pomniejszona wersją warszawskiej świątyni sakramentek, a prezbiterium do dostawiony do południa ośmiokąt. Skromność dekoracji zewnętrznej rekompensuje bogactwo wnętrza. W nawie nakrytej rozświetloną kopułą na kilkudziesięciu malowidłach przedstawiono dzieje z życia świętego Antoniego Paderewskiego. Uwagę zwraca też oprawa fresków. Wybitnymi dziełami sztuki są trzy ołtarze. Główny, pod którym spoczywają relikwie świętego Bonifacego, zdobią rzeźby Anioła. W jednym z bocznych znajduje się tryptyk Coecka, zaś w drugim niderlandzki piękny posąg świętego Bonifacego. W 1693 roku nastąpiło uroczyste przekazanie kościoła i klasztoru benedyktynów. Koszt budowy wyniósł ponad 100 tysięcy florenów. Przez całe stulecia, 14 maja odbywają się tu odpusty świętego Bonifacego.